الکلاسیکوی پر تب و تاب کم گل به پایان رسید. اما این دلیلی بر بازی تدافعی و یا نمایش محتاطانه نیست.
موقعیت های خطرناک بر روی دو دروازه آنقدر زیاد بودند که خیلی وقت ها کارگردان تلوزیونی حتی فرصت تکرار آن را پیدا نمی کرد. دقیقاً به همین دلیل هم بود که بیشتر صحنه های مشکوک بازی فقط یک بار به تصویر کشیده شد.
تماشای الکلاسیکو علاوه بر لذت بخش بودن حاوی نکاتی عمیق بود که مهمترین آن نقش مدافعین در یک بازی تا بدین حد حساس و مهم است. در دیدار شب گذشته بارها وبارها شاهد خلق هنرنمایی از ستاره های دو تیم بودیم اما این بار بر خلاف همیشه
مسی و رونالدو ما را به وجد نیاوردند بلکه این مدافعین بودند که با درخشش فوق العاده شان نقش خود را اهمیت بخشیدند. از نکات آموزشی و قابل وصف اولین الکلاسیکوی سال می توان به جایگیری مدافعان اشاره داشت.
مدافعین بارسا وقتی رئال روی دروازه شان خیمه می زدند طوری در مقابل ضربه ها می ایستادند که در بدترین حالت، توپ به بدنشان برخورد می کرد. آنها حتی در جو وحشتناک سانتیاگو برنابئو ریتم خود را حفظ می کردند و به همین دلیل ایستادنشان هم موثر واقع می شد. دقیقاً همان کاری که
واران کرد و ضربه
ژاوی را در همان ابتدای بازی از روی خط دروازه به شکلی کاملاً حرفه ای بیرون کشید.
در سمت مقابل
اسین که به نظر نمی رسید مهره قابل اعتمادی برای خط دفاعی سفید پوشان مادریدی باشد، بازی قابل قبولی ارائه داد. به طوری که هیچ گاه روی سرعت مهاجمین بارسا جا نماند. حتی یک بار که مسی خواست با سرعتش او را جای بگذارد، اسین از فاکتور قدرت بدنی بالایش سود برد و به خوبی از پس مهار مهاجم بارسا بر آمد. ضمن اینکه روی دو حرکت او رئال دو بار فرصت گلزنی به دست آورد در حالی که اصولاً اسین مدافع کناری نیست.
از دیگر لحظات ناب دفاعی الکلاسیکو می توان به تکل جانانه ی
پیکه روی پای
رونالدو اشاره کرد. جسارت تکل پیکه و صحت کار او نشانه ی بارزی از یک مدافع کاملاً حرفه ای بود. او توپ را طوری تکل کرد که حتی هیگواین که در یک قدمی کریس بود هم نتواند از توپ برگشتی بهره برد. اگر شرکت مدافعین کناری را در حملات را امری عادی تلقی کنیم، حضور توأم آنها در دفاع و برگشت های سریع را فقط می توان در بازی ای در حدّ الکلاسیکو دید.
آلوز و آلبا بارها این مسأله را ثابت کردند. با اینکه آربلوا شب خوبی نداشت.
تکل تماشایی
آلوز که نزدیک بود
پینتو را به مانند
ایکر خانه نشین کند نیز یک تکل استثنائی بود. او در حالتی نا متعادل و زیر فشار مهاجمان حریف و در حالی که به سمت دروازه خودی تکل زده بود توپ را به طرز شگفت آوری به کناری انداخت تا موقعیت ریباند نصیب میزبان نشود.
اما برسیم به پدیده و بی اغراق بهترین بازیکن میدان. فوق ستاره ای در خط دفاع. واران، مدافع فرانسوی که نمایش خیره کننده ای داشت. از آن دست نمایش هایی که رونالدو و مسی عموماً با آن ما را به وجد می آورند. بیرون کشیدن توپ از روی خط دروازه، تکل هوشمندانه و به موقع روی پای
فابرگاس و در نهایت به ثمر رساندن گل تساوی برای رئال. او روی زمین، روی هوا، در حمله، در دفاع و در کل در جریان بازی بی نظیر بود. این مدافع فوق العاده جوان و 19 ساله طوری بازی کرد که گویی سابقه ای به اندازه
پویول در الکلاسیکو ها دارد.
پویولی که در سامان دهی و نظم بخشیدن به دفاع بارسا نقش انکار ناپذیری داشت، همان طور که عامل نباختن تیمش در واپسین لحظات دیدار هم بود. او در داخل محوطه جریمه روی شوت مهاجم رئال خود را فداکارانه به سمت توپ پرتاب کرد و با وجود سن بالا بلافاصله پس از آن در پی توپ چنان دوید که
خدیرا به همراه توپ از زمین خارج شد. کاپیتان آبی اناری ها تا داور در سوتش ندمید ول کن هم نبود.
شما با کدام حرکت مدافعین دو تیم به وجد آمدید؟ تحت تاثیر کدام حرکت قرار گرفته اید؟ تعیین ناب ترین لحظه ی بازی با شما...
نویسنده پست: روابط عمومی ذوب آهن
برچسبها:
تست فوتبال
